جناب خامنه ای؛ کوچک و حقیر خودتان هستید نه
جنایات شما!
آگوست 27, 2009
ار سایت جمهوریت
http://jomhoriyat.wordpress.com
صحبت های دیروز آقای خامنه ای
علاوه بر نمایش ترس عمیق او از سست شدن پایه های لرزان ولایت ؛ نشان داد که باز
همان اشتباه همیشگی را مرتکب می شود. اشتباه ندیده گرفتن یک ملت و خواستهایشان را!
به همین سادگی.
ایشان خود و یارانشان را تافته جدا بافته می دانند و در مقابل ملت را هیچ! آنجا که
خود شخصا به چیزی تمایل دارند جبرا درست است و همه باید متابعت کنند ، اما هنگامی
که ملت چیزی به عظمت یک تغییر می طلبد ، از آن به عنوان کاریکاتور یاد می کنند!
وقتی نزدیکان ایشان تقلب و کودتا می کنند ، می فرمایند : حالا یک تخلف جزیی بوده!
اما اعتراض حق طلبان به همین تخلف جزیی را توطئه از پیش طراحی شده مخملی می خواند و
تلاش برای سقوط نظام…
وقتی که یارانشان جنایت می کنند و شکنجه و قتل و تجاوز ؛ می فرمایند : افراد قلیلی
، اشتباهات کمی کرده اند که نباید باعث شود خدماتشان را ندیده گرفت! اما وقتی
دیگران را خودی ندانند ، صدها تن از خدمتگزاران امین و مورد قبول ملت را آنچنان زیر
شکنجه له می کنند که حتی نام خود را از یاد ببرند چه رسد به قدردانی از خدماتی که
تمام عمر خود را صرف آن کرده باشند! و جالب تر آنکه خاطر مبارکشان از رسانه ای شدن
جنایات فجیع کهریزک در حالی مکدر است که دهها تن از سیاستمداران این سرزمین را به
اتهام گناه نکرده و به تاوان تلاش برای حاکمیت قانون اسیر حبس و شکنجه نموده اند و
از بام تا شام با رخت و لباس زندان به رسانه و تصویر می کشند! یا اینکه از
دانشجویان تقاضا می کنند برای این موضوعات حقیر و کوچک !! دانشگاهها را به اعتراض و
تعطیلی نکشانند ، حال آنکه به دستور ایشان و برای همین اتفاقات کوچک، هزاران تن
بازداشت و صدها تن شکنجه و کشته شدند!…..و بالاخره متوجه نمی شویم که آیا این
اتفاقات بزرگ و مهم است یا کوچک و حقیر؟ یا هر دو؟ و یا بقول شاعر : تا یار که را
خواهد و میلش به که باشد! که البته از این دست عدالتها در کارنامه مشعشع مقام عظما
به وفور دیده می شود.
اما بزرگترین اشتباه آقای خامنه ای که بارها بر آن تاکید و اصرار داشته و از صفات
بارز ایشان است ، بی اهمیت دانستن جان مخالفان خویش است…!
به یاد داریم هنگامی که وی قصد جانشینی آقای خمینی را داشت بیش از چهار هزار تن از
زندانیان عقیدتی را اعدام و در گورهای جمعی خاوران دفن کردند تا ایشان با آرامش
بیشتری دوره کارآموزی ولایت را طی کنند! پس ازآن بود که قتل مخالفان به روالی عادی
و ولایی مبدل گردید تا زمان قتلهای زنجیره ای. و اینجا بود که پرده ای دیگر از
سناریو قدرت طلبی خامنه ای بر افتاد. آنجا که طی سخنانی در مورد آقا و خانم فروهر
گفت : اینها دشمنان بی خطری بودندو لزومی نداشت آنها را بکشیم! و یا در مورد زنده
یاد پوینده و مختاری گفت: اینها که آدمهای مهمی نبودند… من حتی کتابهای اینها را هم
نخوانده بودم و این افراد را نمی شناختم! و درد ناک تر این بود که : خوب حالا گیرم
که تعدادی هم این طرف و آن طرف به قتل رسیده باشند؛ این همه هیاهو ندارد که!!
این مشی خامنه ای باعث شد تا مزدوران رهبری ، رسما امان نامه بگیرند و فارغ از
احساس گناه یا سرزنش ؛ کشتار مخالفان را بصورتی متناوب و علنی آغاز کنند و سرکوب و
شکنجه و تجاوز بی رحمانه را علنا به رخ بکشند و با تسلط مطلق بر قوای نظامی و قضایی
،بر ساز و کارهای قانونی هم مسلط شوند . تا آنجا که متهم جای شاکی بنشیند و دزد
داروغه شود! نمونه این وضعیت در فاجعه سال 78 کوی دانشگاه رخ داد که محکومان نهایی
آن ماجرا ، دانشجویان بی گناهی بودند که شب هنگام توسط لباس شخصی های بیت آقا به
آنان حمله شده بود!
البته این روند کم کم به مذاق ایشان خوش آمد داروی تمام دردهای آقا شد. تا جایی که
در نماز جمعه پس از انتحابات ، رسما از تهدید معترضان به سرکوب و خونریزی صحبت می
کردند و نوکرانشان چه بی دریغ به اجرای فرمان پرداختند…. و نهایتا در سخنان دیروز
خود ضمن اعتراف به کشتن تعدادی معدود ! از مخالفان در زیر شکنجه و تاکید بر وقوع
جنایات کوچک! در کهریزک از آنها بعنوان موضوعاتی حقیر! یاد می کنند. عجبا ! ظاهرا
مقام رهبری فرمان شلیک و سرکوب خود را از یاد برده اند!
غافل از اینکه ، کوچک و حقیر ذهن ایشان است ! و با تحقیر و تهدید ، کاری را از پیش
نخواهند برد. اگر او حقیقتا شایسته رهبری بود یا برای جان دیگران ارزشی قائل می شد،
باز هم به حقیر بودن این جنایات باور داشت؟ اگر فرزند ایشان جز کشتگان بود چطور؟ در
واقع حقیر شمردن کشتار مردم از سر قدرت پرستی و تفرعن است از سوی ولی فقیه، که اگر
ذره ای انسانیت و شرف و حتی اعتقاد در وجودشان بود ، بابت مصیبت هایی که بر مردم
رفت باید از غصه می ترکید. اما دریغ که کماکان بر اسب غرور و خودکامگی نشسته و می
تازد و دیگران را به سکوتی مرگبار می خواند!
ولی این بار نه ! زیرا اینک ملت است که برای او تصمیم خواهد گرفت.
دانشجویان و دانش آموران ،آغاز سال تحصیلی را شروع دور جدیدی از مبارزه با ظلم
رهبری و مزدوران متجاوزش می دانند و ترس رهبر و پیروان متجاوز او ، ما را در این
مسیر سبز مصمم تر می سازد.
آقای خامنه ای! شما حق داری فقط به مزدورانت فرمان دهی، نه به ملتی که تو را غیر
خودی و دشمن می داند. این را فراموش نکن.